De Samaritaanse vrouw weet niet goed wat ze met Jezus aan moet. Maar geleidelijk komt ze tot inzicht. Eerst noemt ze Hem ‘Jood.’ Als Jezus wijze woorden heeft gesproken dan zegt ze ‘Heer’. Als Jezus haar relationele knopen ontwart noemt ze Hem ‘profeet’. Tenslotte vraagt ze zich af of Hij ‘de Messias’ is. En als ze zover is, toont Jezus haar wie hij werkelijk is: de Christus. In vijf minuten is haar leven veranderd.
De leerlingen hebben dit alles niet meegemaakt. U kent wel zo’n situatie waarin u met iemand een goed gesprek hebt gehad en er dan anderen bij komen. Je kunt niet alles herhalen wat gezegd is; je bewaart het in je hart. Maar als je hart geraakt is, dan wil je het met anderen delen. Dat deed de Samaritaanse vrouw ook. Ze haalde haar stadgenoten om Jezus ook te leren kennen. Ze werd als het ware een apostel. De apostelen zelf worstelden nog met het gedrag van Jezus en met zijn woorden. Het is de ironie van de evangelist Johannes dat niet zij maar de Samaritanen het eerst komen tot de volle belijdenis van wie Jezus is: de Redder van de wereld.
In dit evangelie komt naar voren welke fundamentele verhoudingen er in ons leven zijn: de verhouding tot Jezus, de verhouding tot de Kerk/de Apostelen en de verhouding tot de wereld.
Momenteel eist de wereld ontzettend veel aandacht op, met de spanningen die er heersen. Onze dorst naar nieuws willen we alsmaar lessen, maar we worden niet verkwikt. Terwijl we dat wel nodig hebben, verkwikking. Net als de Samaritaanse vrouw. Kunnen we dat in de Kerk dan wel krijgen? Ja, als we tenminste dorst hebben naar Jezus. Het levende water stroomt in de sacramenten, niet als klaterende rituelen maar als een gave van Christus. En Hij voedt ons met zijn Lichaam als levend Brood.
Door onze verhouding tot Jezus wordt onze verhouding tot de wereld hoopvoller. Hij is immers de Redder van de wereld. En onze verhouding tot de Kerk wordt volwassener. We zijn er niet zozeer om iets te krijgen, maar we willen ook iets geven aan de Kerk: nieuwe halmen voor de oogst. De Samaritanen deden dat. De Apostelen hebben het uiteindelijk ook gedaan. En wij mogen het in onze tijd doen, samen met de opvolgers van de Apostelen. Want de wereld is van God, de Kerk is van Christus en Christus is geweldig. Amen.
Voorbede:
Voor de opvolgers van de apostelen, dat zij de mensen het levende water te drinken geven. Laat ons bidden.
Om vrede in het Midden-Oosten, dat de politieke leiders dorsten naar gerechtigheid en vrede. Laat ons bidden.
Om zegen over de gemeentelijke verkiezingen die voorbereid worden, dat wij onze leefomgeving verstandig inrichten. Laat ons bidden.
Voor de communicanten en hun ouders, dat zij zaaiers worden voor de oogst van de Heer. Laat ons bidden.
Voor het welzijn van de parochie en voor onze dierbare overledenen, dat zij hun vruchten verzamelen tot eeuwig leven. Laat ons bidden.
