Iemand vroeg mij wat het mooiste moment was in mijn vakantie. Dat was eigenlijk een gesprek met een vakantiegenoot, pastoor Van der Maazen uit Geldrop. We hadden het over Mgr. Léonard, oud-bisschop van Namen en emeritus-aartsbisschop van Mechele-Brussel. Vorig jaar hebben we in de parochie een boek van hem behandeld bij het Filosofisch Uurtje. Mijn collega citeerde hem in de context van een debat over de ethiek van het leven. ‘Ik ben dankbaar dat anderen mij beschermd hebben in de meest kwetsbare fase van mijn leven, toen ik nog niet geboren was.’ Ik zag in de ogen van mijn broeder een diepe ontroering. Geen tranen, maar maximale bewogenheid. Dat raakte mij. Natuurlijk hebben we tijdens de vakantie ook genoten van de vreugden des levens, maar dit zal ik nooit vergeten. Pastoor Van der Maazen is inmiddels op sabbatical, in Antwerpen. Daar wil hij twee maanden zorg dragen voor armen, vanuit de beweging San Egidio. Ik ga hem zeker een keer bezoeken.
Pastoor Schilder
