Een gedichtje ter gedachtenis Riet
We zullen haar missen.
Een stem zo vertrouwd
Die nu niet meer klinkt
Die Psalmen
En lezingen
Met toewijding
Bezingt
De blik
In de Heilige Mis
Die alles overzag
En als het niet ging
Een klein knikje
Of een geruststellende lach
Omdat in haar binnenste
Het hart
van een Juffrouw
Altijd nog lag
Heer onze God
Verhoor ons Gebed
Dat Riet
Daarboven
Nog steeds
Op ons let.
Moge zij
nu eeuwig
Zingen, Prijzen
En Loven
U zijt de Glorie
Met de Engelen
daarboven
