De profeet Elia leert ons veel over God. Op de berg Horeb krijgt hij een godsopenbaring. Het gaat er hevig aan toe. Voor de Heer uit ging storm. Toen kwam er een aardbeving en toen vuur. Uiteindelijk suisde er een bries. En daarna sprak God tot Elia. We kunnen het vergelijken met het oog van een orkaan. In dat oog, het centrum, is het rustig en stil. Daaromheen is er geweld.
Er zijn tegenwoordig meer mensen die in God geloven dan er in de kerk komen. Zij willen wel de mooie kant van het geloof; de rust, de vrede, de inspiratie. Maar zij willen niet wat daaromheen zit. De weerbarstige schil van de kerk, van de geboden en de leer. Het is een spiritueel bedrog, broeders en zusters, dat wij God kunnen bereiken vanuit een passieve houding, via bewustwording of meditatie. We kunnen daardoor wel toenemen in concentratie en helderheid van geest, maar dan zijn we nog niet bij God. We zijn dichter bij ons zelf. Maar wij zijn geen God.
Wie bij God wil komen, moet zich voorbereiden op strijd. Innerlijke strijd en soms ook uiterlijke, als de omgeving waarin je leeft niets met Jezus te maken wil hebben. Dat kan een mens net zo goed afschrikken als een storm of een aardbeving of vuur. Wat de innerlijke strijd betreft, als we ons afvragen of God wel het beste met ons voorheeft, is dat geen storm? Als we dingen horen over de kerk die ons schokken, is dat geen aardbeving? Als we ons schuldig voelen over zonden die we hebben gedaan, is dat geen vuur? En zo deinzen velen terug voor God. Maar dat is zo jammer! Want als ze nog even vol zouden houden, als ze zouden volharden in het vertrouwen, dan konden zij daarna de bries voelen: het besef van Gods erbarmen, het rusten in zijn tegenwoordigheid.
Een tweede reden om vol te houden is dat we er eens toch doorheen moeten. Zij het niet op aarde, dan in het vagevuur. Daar worden wij innerlijk gereinigd van onze boosheid, onze eigenwijsheid en zelfzucht. Maar dan is het zonder verdienste. Dan hoort het gewoon bij onze laatste voorbereiding op de hemel. Wat wij hier op aarde doortaan, qua innerlijke storm, aardbeving of vuur, is wél verdienstelijk, d.w.z. het wordt ons positief aangerekend omdat we ervoor kiezen in vrijheid. En dat kan ook anderen ten goede komen.
De derde reden om vol te houden is een mogelijk hiernamaals zonder God. Daar waar volgens Jezus geween en tandengeknars zijn. De leegte waarin geen liefde is, geen bries van God. Heer, geef ons allesbehalve dat. Ook al is er soms storm of een aardbeving of vuur, met uw hulp kunnen we het aan. En laat de eeuwige bries ons deel worden. Amen.
Voorbede
Voor Kerk van God op aarde, dat zij een Huis van gebed mag worden voor alle volken. Laat ons bidden.
Voor de regering in ons land, dat welzijn prevaleert boven welvaart en dat ideologie wijkt voor wijsheid. Laat ons bidden.
Voor de vreemdelingen in ons land, dat zij geïnspireerd worden om met ons God te dienen en uit te zien naar de verlossing in Christus. Laat ons bidden.
Voor het joodse volk, dat erfgenaam is van Gods belofte, dat hun liefde voor de vaderen verrijkt mag worden met het licht van het evangelie. Laat ons bidden.
Om zegen over de vakantie voor ons en onze dierbaren, dat wij mogen ervaren hoe God uit het kwade het goede kan halen, langs de weg van het geloof. Laat ons bidden.
Voor onze persoonlijke intenties en voor hen die gestorven zijn, dat allen worden ingesloten in Gods ontferming. Laat ons bidden.
