Wat God zaait, draagt altijd vrucht. Wat mensen zaaien draagt soms vrucht. Het eerste leren we van Jesaja, het tweede van Jezus.
Daarom kan de gedachte opkomen dat we zelf maar niet zaaien en het overlaten aan God. Wat Hij doet, kunnen wij niet beter doen.
Maar dan vergeten we dat er tussen God en mens nog iets is. Dat is de Godmens, Jezus Christus. Omdat Hij ook mens was, kunnen we het zaaien niet van ons afschuiven. Jezus heeft gezaaid, daarom moeten wij ook zaaien.
God wil namelijk niet alles zelf doen; hij laat ook ons dingen doen die van betekenis zijn. Augustinus zei al: ‘God die u gemaakt heeft zonder u, wil u niet verlossen zonder u.’ Dat betekent voor ons: leven met Christus.
Als we even kijken naar de parabel van de zaaier, dan wordt het Woord vergeleken met zaaigoed. Wat is dan de aarde waarin gezaaid wordt? Onze oren, want we horen met onze oren. Daar komt Gods Woord binnen.
Kardinaal Sarah heeft er dikwijls op gewezen hoe belangrijk de stilte is voor de groei van ons geloof. Wij horen voortdurend geluid. Dat leidt de aandacht van onze geest af. Zeker het geluid van opinies over dit en over dat. Of het nieuws over de ellende in de wereld. De geest kan erdoor ontgoocheld raken en dan mist ze de kracht om te geloven.
Als voorbeeld geef ik het fenomeen ‘lijden’. Het lijden weerhoudt veel mensen ervan om te vertrouwen op God. Kon God niet wat vriendelijker zijn voor de mens? Bestaat Hij wel? Mensen mogen niet lijden.
En dan Paulus. Hij zegt: ‘Het lijden van deze tijd weegt niet op tegen de heerlijkheid waarvan ons de openbaring te wachten staat.’ Paulus praat het lijden niet weg, maar hij wijst op het geluk dat Gods kinderen ten deel zal vallen. Zo bemoedigt hij de gelovigen in Rome met een aanstekelijk vertrouwen in Gods goedheid. En hij wist wat hij zei, want Paulus heeft veel geleden.
Dit soort woorden doet ons geloof vrucht dragen. Wereldse woorden maken eerder onrustig. En het onderscheid tussen die twee wordt duidelijk in de stilte, in het gebed. Spreek tot ons Heer, in de stilte van ons hart en wij zullen ervan getuigen en vrucht dragen. Amen.
Voorbede:
Voor de herders van de Kerk, dat zij goede woorden spreken die vrucht dragen in de harten van de mensen. Laat ons bidden.
Voor de politieke leiders, dat hun geest scherp mag blijven om de juiste middelen te gebruiken voor de juiste doelen. Laat ons bidden.
Voor hen die overmand zijn door het lijden, dat de hoop in hun hart mag ontkiemen door woorden van waarheid en liefde. Laat ons bidden.
Voor hen die bang zijn voor het lijden, dat hun vertrouwen op God mag groeien als een vrucht van genade laat ons bidden.
Om zegen over de vakantie voor onze parochianen, dat wij tijd vinden voor stilte en bezinning om Gods Woord te horen en te begrijpen. Laat ons bidden.
Voor onze persoonlijke intenties en voor onze dierbare overledenen, dat zij rijke vrucht mogen dragen voor de oogst van de Heer. Laat ons bidden.
