‘De een ging naar zijn akker, de ander naar zijn handel.’ Deze zin is actueel. Als de akker staat voor de natuur en de handel voor de economie, dan hebben we de twee krachtvelden die voor de moderne wereld belangrijk zijn: natuur en economie.
Dat maakt onze levensvisie niet eenduidig, want wat is nou het hoogste? De natuur of de economie? ‘De natuur!’, zal de een zeggen, ‘want zonder natuur kunnen we niet leven.’ Een ander zal zeggen: ‘De economie! Want zonder economie hebben we niet te eten.’ Een eindeloze discussie.
Er zijn er ook die een hoger beginsel kiezen: cultuur. Zij maken muziek, spelen toneel, en schrijven romans. Het probleem van cultuur is dat het geen beginsel is maar een vrucht. Als natuur en economie in evenwicht zijn, krijg je cultuur als vrucht. Maar cultuur mist de kracht om hen in evenwicht te brengen. Welk beginsel kan dat wel?
Dat is de geest. En daarmee bedoel ik zowel de menselijke geest als de goddelijke Geest. Door het geloof kan de geest prioriteit geven aan de heilige Geest. Het is deze Geest die schept en die ook kan herscheppen. En dat doet Hij met de medewerking van de menselijke geest.
Wordt dan alles makkelijk? Ja, in de zin dat we helder voor ogen hebben wat het hoogste is. Van daaruit kan de rest geordend worden. Neen, in de zin dat de orde voortdurend verstoord wordt door de hoogmoed. Het evangelie leert ons dat de hoogmoed ons de uitnodiging van God doet afwijzen. ‘De een ging naar zijn akker, de ander naar zijn handel.’ En alsof dat nog niet genoeg was, mishandelden zij de boodschappers.
De reactie van de koning is zowel rechtvaardig als barmhartig. Hij straft de boosdoeners en doet een nieuwe uitnodiging uitgaan; naar goeden zowel als slechten. Deze uitnodiging hebben wij gekregen en we zijn erop ingegaan. De koning is er blij mee. De vraag is hoe blij wij ermee zijn. Gaat daar de vergelijking met het bruiloftskleed niet over? Wie speciale kleren draagt, laat zien dat hij blij is om op de bruiloft te mogen zijn. Daarmee eert hij het bruidspaar. Wie in zijn gewone kloffie gaat, doet alsof men er blij mee moet zijn dat hij überhaupt komt. Laten wij het Bruiloftsmaal nooit gewoon vinden. Laten wij de Eucharistie nooit gewoon vinden. Laten wij onze Koning eren en waar nodig ons bekeren. Amen.
Voorbede:
Voor de Kerk, dat zij zich niet buigt voor de economie of de natuur, maar voor de Allerhoogste God alleen. Laat ons bidden.
Voor de politieke leiders, om de bijstand van Gods Geest bij hun zorg voor de natuur en de economie. Laat ons bidden.
Op de Dag van de Gevangene bidden wij voor de gevangenen, dat zij gesterkt worden in de hoop op een nieuw begin. Laat ons bidden.
Voor hen die gevangenen bewaken, dat zij hen met respect behandelen. Laat ons bidden.
Voor hen die binnenkort vrijkomen, dat zij de steun van goede mensen zoeken om het voortaan beter te doen. Laat ons bidden.
Voor onze persoonlijke intenties en voor onze dierbare overledenen, dat zij aan mogen zitten aan het hemels Bruiloftsmaal. Laat ons bidden.
