In onze technologische samenleving zijn we door de sneeuw weer even met beide benen op de grond gezet. We zijn er zo aan gewend geraakt dat we een-twee-drie de bus en de trein of het vliegtuig kunnen nemen, maar dat wordt anders als koning winter de scepter zwaait. Geen robot maakt dan de wegen begaanbaar; dat doen hardwerkende mensen. Complimenten voor de sneeuwruimers die het mogelijke hebben gedaan om ons te helpen. En de bergers die auto’s uit de sloot hebben getakeld. Het zijn belangrijke beroepen. In de parochie zijn er ook vrijwilligers die sneeuwruimen zodat mensen veilig de kerk in kunnen. Dankjulliewel! Inzet voor het algemeen belang is iets moois. Het levert financieel weinig of niets op, maar het hoort bij een humane samenleving. Daar zijn we allemaal een haarvaatje van.
Pastoor Schilder
